මල් පිපුන කුරහන්
පණ පිටින් ගිනි දැල්
වැලඳ ගත් පසුව උව
වනට අකලට
අතැර දැමු හේනක
තාම දලු ලයි
පොළව යට සැගව ඉඳ
කලින් සිට වු බතල දඩු
ඉදින්
ඒ ලගම ඇති ගසක පාමුල
තිබේ තවමත්
හේවිල්ලිය හැකි පැලක්
සුරකිව..
ගඟ උවත් කඳුළු
හෙලනවා ඇති සියල්ලන්ම
නිදිගත් රෑක,
එපා කියද්දිත් ගඟ දිය
වැලඳ දුක සැප විමසු
හිතුවක්කාර ඔරු
දියබත් කල සැටි
සිහි කර
එහෙයින්,
ගඟට අවස්ථාවක් දිය යුතු
නොවේද
පපුතුරේ සඟවගේන
කිසිවෙකුට නොපේනෙන්න
හිස සිඹින ඔරු ගැන ලියන්නට
කවියක්..
ගසකට තියෙනවා
සුරකිව තබා ගත්
කවියක්.
විහගුන් ඈත
ඉගිල ගොස්
නැවත ආ පසුව
කියවන්න ඉතිරි කල...